Noord-Hollanders schieten te hulp

20.06.05

Bron: Noordhollands Dagblad, 2 juli 2005. De medewerkers van Ursem Bouwgroep en Pieris zijn beslist niet de enige Noord-Hollanders die op Sri Lanka in actie zijn. Jac Zuurbier, Guus hartendorf en Klaas van Sloten van de Stichting Ontwikkelingssamenwerking Velsen zijn afgelopen week vertrokken naar Sri Lanka.

In de stad Galle praten zij daar met instanties over de wederopbouw van de groente-, fruit- en vismarkt en bezoeken al lopende projecten als de herbouw van medische centra en het opleidingsinstituut voor loodgieters, bouwvakkers en elektriciens. De Stichting Hulp voor Sri Lanka van een groep ondernemers in de IJmond is bezig om op Sri Lanka een weeshuis op poten te zetten. Ook Erik en Marian Koning uit De Goorn zijn met zo'n plan bezig. Jeroen van der Ham uit Heiloo heeft zijn wereldreis onderbroken en helpt sinds 7 januari bij de bouw van onder meer huizen in het zuidelijke gebied Hambantota. ,,Waar hij zit, zijn nauwelijks hulpverleners'', vertelt zijn vader. ,,Die zitten allemaal in Galle.'' Jessica Hoorns uit Beverwijk woont op Sri Lanka. Ze is daar getrouwd met een Sri Lankees en heeft vanuit Nederland een container kleding laten komen die pas na maanden op 30 april aankwam. En zo zijn er meer Noord-Hollanders die in touw zijn. Verscheidene hulpverleners zijn zelfs al weer terug na hun avontuur op Sri Lanka. Zoals verpleegkundigen van de GGZ in Noord-Holland Frank en Hessel van der Hoek, Pieter Beemsterboer, Vanessa Cato en René Mooij. ,,Wij hebben daar in januari en februari in opvangkampen Langs de zuidkust van Galle tot Hambantota hulp geboden aan slachtoffers van de tsunami.'' Ook verpleegkundige Lieke Brakenhoff zat in januari langs de zuidkust. Ze werkte in een team voor spoedeisende hulp. ,,De ramp was toen net gebeurd. Naast medische en geestelijk hulp in kampen heb ik ook geholpen om spullen uit te delen en overblijfselen van huizen op te ruimen. Ik zou het zo weer doen. Er is daar wel veel bureaucratie. Je kunt er het beste op de bonnefooi heengaan met je paspoort als je hulp wilt bieden.'' Direct hulp bieden, zonder tussenkomst van internationale hulporganisaties en overheidsbemoeienis, is ook wat Andrew Pieris voorstaat: ,,Giro 555 is bureaucratisch. Ik kan door mijn contacten daar directe hulp bieden'', stelt hij. ,,Voor het hulpmaterieel moet je normaal gesproken van de Sri Lankese autoriteiten invoerrechten betalen, maar ik niet vanwege mijn contacten daar. Door zelf hulp te bieden voorkom je ook dat grote organisaties de spullen daar voor woekerprijzen verkopen.''